AKTAR STEJJER “DIFFERENTI”
“L-Aħħar Ġranet ta’ Ciorni u Rakkonti Oħra” ta’ Mario
Azzopardi
Merlin Library, 2009
http://www.youtube.com/watch?v=MR7K2XqbsJ8
Mario Azzopardi's latest collection of stories for young adults, L-Ahhar
Granet ta' Ciorni (The Last Days of Ciorni)was launched in November 2009 at the
Malta Book Fair. This is Azzopardi's second anthology of cutting edge stories
in as many years for young adults.
The first to review the collection was Mr CHARLES FLORES, literary editor
of l-Orizzont, a leading paper in Maltese.
Flores hailed the new book as another marker of Azzopardi's
uncompromising approach to content and style, which continues to characterise
the innovative manner of the author. "This is an engaging book",
wrote Mr Flores, "and Azzopardi cannot offer anything less".
Flores added that in each and every story, the reader is taken on "a magic
walk" towards narratives that as a matter of fact, are "never
ending", leaving the reader at a crossroad.
In his stories, explained Mr Flores, Azzopardi introduces real pictures
happening on our streets, under circumstances known to us, which we also may
experience, but which we ignore or pretend to ignore.
The following is Mr Flores' full review in Maltese, published on 16th December
2009.
HU INTERESSANTI KIF l-aħjar fost il-kittieba u poeti tas-Snin Sittin
għadhom protagonisti tista’ tgħid assoluti tax-xena letterarja
f’pajjiżna. Ngħid dan bla ma nitfa’ xi dell fuq ix-xogħlijiet
ta’ awturi ġodda li rajna jinbtu f’dawn l-aħħar snin u li fuqhom
u magħhom għad trid tintiseġ dik il-kontiwita’ letterarja tant
meħtieġa f’pajjiż li jemmen li għandu Lsien u Letteratura
ħajjin tiegħu.
Mario Azzopardi qatt ma kien tal-kompromessi. Il-poeżija
tiegħu, kemm dik ġdida kif ukoll dik li issa tmur lura
l-għexieren tas-snin fuq medda twila ta’ xogħlijiet stampati, hija
msejsa fuq l-isfida tal-ħajja tal-bniedem, fuq realtajiet li
ġġib magħha u fuq ġrajjiet u sitwazzjonijiet
soċjo-politiċi li għamlu minn Malta dik li hi u mill-Maltin dawk
li verament huma.
Hekk ukoll fil-proża ġdida tiegħu, li fuqha donnu qed
jikkonċentra dejjem aktar (is-suq jiddetta?), Azzopardi ma
jagħżilx it-triq faċli tat-tradizzjoni ta’ stejjer ħfief u
mexxejja fis-sens ta’ ispirazzjoni, iżda jmur espressament fuq ideat
imsawra f’ambjenti li għad li jiġru, u jiġru sikwit, dejjem
issib lis-soċjeta’ tipprova taħbihom, tnaddafhom jew tuża
deterġenti ħorox biex tgħaddihom minn proċess ta’ tisfija
qabel jiġu f’idejn il-pubbliku sottomess u fraġli.
“L-Aħħar Ġranet ta’ Ciorni” jitfa’ fuq il-ġeneru ta’
kitba għaż-żgħażagħ u l-adulti fost il-qarrejja
ta’ kotba bil-Malti dik iż-żiffa ħelwa ta’ novita’. Mhix
eċċessiva, anzi xi daqqiet Azzopardi jinkixef qed iħoss u
juġgħa mal-karattri varji tiegħu, iżda effettiva b’mod li
l-qarrej ma jgħaġġilx jasal għal fehma dwarhom. Ġie li
anki fi tmiem uħud mill-istejjer, il-qarrej isib ruħu f’kantuniera,
ħerqan ifittex id-direzzjoni li jista’ jieħu fi speċi ta’
vjaġġ mhux ippjanat iżda li jrid isir, f’mixja msaħħra
li jixtieq jingħaqad fiha meta saqajh qed jiġbduh lejn
band’oħra. L-istorja li ma tintemmx.
F’kull storja, Mario Azzopardi jinseġ kwadru reali tal-ħajja
fit-triqat tagħna, fl-ibliet u rħula ta’ Malta, f’ċirkustanzi li
nafuhom, nesperjenzawhom u min jaf kemm ninjorawhom jew nagħmlu ta’
birruħna li ma ntbaħniex bihom. L-awtur hawnhekk juża
makakkerija daqqiet fina – asal għaliha waħdek, jekk trid – daqqiet
kiefra – ħudha, jekk trid, iżda din hi s-sewwa. Hija strateġija
letterarja li kultant taqtagħlek xi ftit nifsek, fl-istil iżda mhux
fl-imitazzjoni ta’ Milan Kundera, waqt li timpenjak bis-serjeta’ mill-bidu
tar-rakkont propju sal-aħħar, fl-istil iżda mhux fl-imitazzjoni
ta’ Haruki Murakami.
Kuntrarju għall-poeżija, l-proża bil-Malti ħadet
bixra eċċitanti ferm tul dawn l-aħħar erbgħin sena.
Minn Frans Sammut u Paul P. Borg, Oliver Friggieri u Trevor Zahra sa Alfred
Sant, Ġorġ Peresso u, fil-kategorija stretta tiegħu, Anton
Grasso, u ferm iżjed lejna, minn Ġuże’ Stagnou Pierre J. Mejlak
sa Clare Azzopardi, rajna xogħlijiet li kebbsu aktar il-ġamra
tal-kitba f’suq li ma jiflaħx wisq, iżda xorta waħda għadu
qed jespandi talanqas tematikament.
Il-miġja ta’ Mario Azzopardi f’dan ix-xenarju ħadet is-sura ta’
katalista. Bil-ktieb tiegħu “Alicia Titkellem mill-Imwiet” wera xi jsarraf
mill-ewwel anki fil-kuntest tar-rakkont letterarju post-post-modern ta’
pajjiżna. Ried jagħtina, u rnexxielu, ġabra ta’ stejjer
“differenti” minn ta’ qabilhom. Hawnhekk qed jagħtina l-konferma ta’ awtur
li bla serħan qed jimla t-tila tiegħu bl-ilwien li waqt li
nagħrfuhom kollha, qajla nistgħu nifhmu l-ħila maġika
tiegħu li jibdilhom fi kwadru lest u mpitter għalina.
B’ “L-Aħħar Ġranet ta’ Ciorni”Azzopardi qed joffrilna
aktar stejjer “differenti”. Mhux qed jippretendi li jgħallem, iżda
hemm tagħlimiet kbar fihom. Mhux qed jiddetta twemminu, iżda
t-twemmin tagħna bħala qarrejja sfidat. Mhux qed jibni fuq
prinċipji, anzi kultant jidher u jinħass qed jiksirhom hu stess,
iżda l-prinċipji tagħna jinbtu u jisparixxu b’rapidita’ li
ssaħħrek. Hu ktieb impenjattiv. Azzopardi ma jafx ikun mod
ieħor. Hu ktieb li ż-żegħil fih ma jseħħx
bil-fsied iżda bil-qawwa tal-karattru, tas-sitwazzjoni, tal-ġrajja u
tar-rakkont. Kollha flimkien jiffurmaw kullana oħra mill-isbaħ
mingħand awtur li kompla xettel il-poeżija tiegħu fil-proża.